We hebben in het voorgaande hoofdstuk kunnen lezen hoe moeizaam het openbaar vervoer in bevrijd Nederland op gang kwam.

Opdat er bijna geen bussen meer beschikbaar waren moesten de bedrijven overgaan op het verkrijgen van overtollig legermaterieel waar veelal eenvoudige carrosserieën werden gebouwd.

Deze voertuigen moesten de tijd overbruggen tot de instroom van nieuw leverbaar materieel.

Het Militaire Gezag voorzag de bedrijven van vrijgekomen materieel.

Na de bevrijding van ons land lieten de geallieerden veel materieel achter, de oorlog was immers beëindigd en wat moesten ze met dat vele materieel.?

Dat was voor het Militaire Gezag een goede zaak nu de dumps uitpuilden van allerlei soorten voortuigen, materieel enz.

Toch werd er niet altijd even goed met het overtollige materieel omgesprongen.

We weten dat in onze land de legervoertuigen van het merk Austin en Bedford goed in de markt lagen maar elders had men daar kennelijk weinig boodschap aan.

We hebben daarom gemeend om juist in dit boek even kort stil te staan naar de verspilling die wij via foto’s in Hamburg tegenkwamen.

Hieronder een viertal foto’s van een dump in de Duitse stad.

We zien dat de legerauto’s allen van wielen zijn ontdaan terwijl restanten letterlijk- en figuurlijk op een hoop werden gegooid. De wielen en de banden waren destijds een kostbaar artikel.

Enfin, naar het kijken van de foto’s ontstaat het idee dat men in die tijd niet goed raad wist met het achtergebleven oorlogsmaterieel.!