Ondertussen was het oktober 1945 geworden.
Scheveningen en het Bezuidenhout waren weer grotendeels
bewoond. Vooral voor het Bezuidenhout, waar geen enkele tramverbinding aanwezig
was, deed de wens naar een buslijn zich bijzonder sterk gelden.
Ten einde raad ging Burgemeester De Monchy op 2 oktober
1945 zich er zelf mee bemoeien en hij verzocht de Generaal-Majoor Kruls de
vordering van de garage en de werkplaatsen aan de Viaductweg door het Militaire
Gezag op te heffen om zodoende het revideren van het materieel te versnellen.
Dit gebeurde namelijk gedeeltelijk in de remise aan de Lijsterbesstraat, waar
men zich nogal moest behelpen.
Veel tegenslag van het Militair Gezag bleef men
ondervinden bij de teruggave van de bussen. Vaak moest door de HTM krasse taal
worden gebruikt, bijvoorbeeld in een brief van 26 oktober 1945 aan het Regering
Directoraat Motorvoertuigen, over de teruggave van bus 105.
Ondanks alle moeilijkheden was het totale bezit aan
bussen tot 41 gestegen, als volgt samengesteld op 31 December 1945:
 |
Deze opname is zeer waardevol. Het is bus
'31' HZ-46094, die in juli 1942
naar Huybergen ging en in augustus 1943 naar Duitsland vertrok. Daar heeft
de bus bij WETZEN in Saarbrucken dienst gedaan. Heel duidelijk zijn de
camouflagekleuren te zien. Op 7 april 1947 keerde deze bus naar HTM terug,
doch bleek onherstelbaar vernield. Wanneer we de foto goed bekijken dan
zien we de toestand van de wagen; ruiten kapot, wielen ontbreken, kortom
een triest geheel. |
28 Kromhoutbussen uit de serie 112 t/m 141, bouwjaar
1939;
11 Kromhoutbussen uit de serie 1 t/m 35, bouwjaar 1937,
1 Kromhoutbus (105) uit de serie 100 t/m 111, bouwjaar
1936,
Minervabus (55) uit de serie 51 t/m 55, bouwjaar 1929
(niet meer te herstellen).
Alle genoemde bussen waren nog lang niet dienstvaardig.
De bussen 17, 19 en 109 reden nog steeds in Limburg rond...!
Aan de carrosseriebouwers, die bussen moesten
herstellen, werd opdracht gegeven, een toegangsdeur aan de achterzijde in de
rechterzijwand aan te brengen (voor de serie 112 t/m 141 betekende dit een
verplaatsing van de uitstapdeur), een zitplaats met lessenaar voor de conducteur
aan te brengen en de rechterrij dubbele zitbanken in enkele zitbanken te
veranderen, om de doorloop ruimer te maken.
De reizigers moesten achter instappen en voor
uitstappen. Door de aangebrachte wijzigingen verminderde het aantal zitplaatsen
van 40 respectievelijk 39 tot 23.