|
|
Bemoeial of
helpende hand?!
Het zal je maar gebeuren, dat je met wat collega’s in de Metro op weg naar bent
naar je fel begeerde etenspauze. Dat een collega, die veel weg heeft van Popey
de tweede, jou, met nog wat andere collega’s collegiaal zit ‘te plagen’.
Dit geintje gebeurde mij een tijdje geleden.Het ging al geruime tijd voort, door
middel van treiterige woorden wisselingen, onder andere dat ik wel een portofoon
kon dragen, en zo niet dan kon ik uitstappen, en dergelijke.
Op een gegeven moment waren we bijna op de plaats van bestemming aangekomen,
toen een vrouw zich er mee begon te bemoeien. Zij viel uit tegen mijn collega,
dat hij zo’n ‘jong broekie’ als collega niet zo moest pesten.
Deze opmerking kwam totaal onverwachts voor mijn collega en mij. Aangezien mijn
collega niet op zijn ‘bekkie’ is gevallen zullen we maar zeggen, ging hij de
strijd met de vrouw aan. Ik kon niet meer op een gegeven moment van het lachen,
omdat ik weet dat mijn collega niets meende van wat hij tegen mij zei.
Nu de vrouw zich er mee ging bemoeien, en de collega in kwestie dat er gerust
nog bij kon hebben kwam er al gauw een discussie tot stand tussen die twee. Het
kwam er op neer dat mijn collega mij niet meer zoveel moest pesten en anderzijds
dat de vrouw zich niet met alles moest bemoeien waar ze uiteindelijk niets mee
te maken had.
Ik weet nog steeds niet wat de laatste woorden waren van het duo, want op het
perron stond figuurlijk het water al in mijn broek. Was het nou opkomen voor
mij, of wilde ze gewoon wat te zeggen hebben.
Zullen we het ooit te weten komen???? |
|
