Effe oefenuh...

Het was op een zomermorgen in augustus toen ik met mijn trammetje door de binnenstad van Rotterdam reed. Ik had net een heerlijk bakje koud water genuttigd op een eindpunt en was weer fris begonnen aan mijn rit naar het andere eindpunt toen er op een gegeven moment een mevrouw met een buggy bij een halte stond te wachten en haar hand ophield omdat ze mee wilde. Zo gezegd, zo gedaan… Ik stopte bij de halte en deed mijn voordeur open.

Ik merkte dat de vrouw wat onhandig de buggy beetpakte wilde ik haar komen helpen, maar dat verbood de vrouw mij. Ze zei dat ze nooit met de tram mee ging maar nu wel meer wilde doen omdat haar man de auto mee had naar zijn werk.
Dus dit was haar eerste proefwerk zo gezegd en wilde daarbij geen hulp…

Oke! Dacht ik en liet haar tobben. Na een klein tijdje, het verbaasde me dat de vrouw zo snel het mobiele wiegje in de tram had gehesen, kwam ze dus inderdaad mijn cabine langs stiefelen. Nog met haar buggy in de hand zei ze op haar plat Rotterdams: sjouffeur! K môt effe dit ding neerzettuh, en dan kom ik ff strippen!

Ik was inmiddels al weer aan het rijden toen de dame in kwestie naar voren kwam.

Ik keek haar aan en zei: ‘U wilt toch niet al te ver gaan hoop ik hé! Want daar kunnen we wel eens gesodemieter mee krijgen!’

Na enig nadenken schoot de vrouw in de lach.
Mja… helaas heeft haar man nu werk dicht bij huis en mag vrouwlief de auto weer mee nemen. Het had zo leuk kunnen worden…