Met de trekker...

Een tijdje geleden is mij een anekdote ter ore gekomen, die ik graag samen met jullie wil delen.

In de jaren zeventig bezat vrijwel iedere RET -er een auto. Al heel snel was het met elkaar meerijden uitgevonden. Als ie diensten gelijk opliepen was dat makkelijk. Op een dag vroeg een buschauffeur aan zijn collega: "Hé Willem, mag ik vanavond met je meerijden?" De altijd even bereidwillige en vrolijke Willem, zei: Natuurlijk... ik zie je na de dienst wel!" Na de dienst stapte Willem, met zijn collega, de garage uit. Buiten gekomen stond daar geen auto, zoals de carpoolende collega dacht, maar een grote tractor. Willem had

hem geleend van een goede vriend, omdat de tractor een onderhoudsbeurt had gekregen in Rotterdam. Na Willem zijn dienst zou hij deze gelijk mee nemen naar zijn woonplaats Brielle. Verkleumd zat de bijrijder naast de altijd vrolijke Willem, die over de Vondelingenweg naar Hoogvliet reed. Helemaal door elkaar geschud kwamen ze uiteindelijk aan in Den Briel. Het ritje had ongeveer een uur korter geduurd, als ze met de auto waren gegaan, maar de collega bedankte hem hartelijk. Deze collega zal waarschijnlijk nooit meer aan Willem een lift hebben gevraagd.