|
|
Tut-Hola
Vanmorgen had ik lijn 101 van Hellevoetsluis naar Spijkenisse.
Mijn busje was zo goed als vol met lege stoelen toen ik op de Vlasakkerlaan een
wandelende modepop in mijn bus kreeg.
Een ' goede morgen' of lachje kon er bij deze 'verfdoos' niet vanaf blijkbaar
want ze stapte in zonder wat te zeggen. Het meisje in kwestie van een jaar of 28
ging in de vierzitsbank zitten. Vanuit mijn spiegel kon ik ze dus niet
ontwijken. Nadat ze gezeteld was pakte ze gelijk uit haar schoudertasje haar
lippenstift en ging zich ermee bewerken.
Voor de kenners van het tracé: Na de Vlasakkerlaan komt Plataanlaan, maar
ertussen in zit nog een flink hobbeltje in de weg en ik nam deze ietsje harder
dan normaal omdat ik een beetje geďrriteerd was over de voorgevallen stilte bij
het instappen der jonge dame.
Zoals gezegd nam ik dus dat hobbeltje ietsje harder dan normaal en precies op
dat moment keek ik ook in de spiegel naar deze opgedirkte meid die haar lipjes
fel rood aan het opmaken was.
Maar doordat ik dus over het hobbeltje reed schoot ze uit en of dat nog niet
genoeg was, kwam de lippenstift over haar bovenlip in haar neusgat terecht.
Het alom bekende GVD-woord galmde door mijn bus heen, en ik kon mijn lachen
haast niet bedwingen. Na enkele haltes stapte het wandelende modepopje mijn bus
uit met een clowns-neusje dat rood was van de lippenstift. Ze had geprobeerd het
weg te vegen maar was nog niet zover gekomen omdat ze er al weer uit moest.
De hele rit van Hellevoetsluis naar Spijkenisse heb ik al grinnekend afgereden.
Wat kan een verwaande tuthola je het leven toch plezierig maken... |
|
