|
|
Net mis is ook mis…
Het had net gesneeuwd en ik reed met mijn busje een favoriet lijntje.
Ik had het vreselijk naar mijn zin, omdat het weer eens wat anders was
dan anders met sneeuw.
Op een gegeven moment zie ik een jongen halverwege tussen twee halte’s
instaan en met zijn armen te zwaaien of hij mee moest, en schreeuwde:
‘Stop! Stop!’
Ik was in een goede bui (waarschijnlijk doordat het natuurlijk mijn
favoriete lijntje was) en bedacht me geen moment en zette netjes de bus
voor de jongen neer, en opende mijn deur om hem in te laten stappen.
Nét op het moment dat de deur halverwege geopend was, zie ik in mijn
ooghoeken dat hij een sneeuwbal in zijn handen heeft.
In mijn reactie druk ik direct de deur weer dicht, maar toen was het
kwaad al geschiet.
Een witte kogel van aan elkaar geplakte sneeuw stoof mijn bus in, vlak
langs mijn gezicht die geen tijd had om af te wenden.
Met een klap kwam de sneeuwbal op de zijruit terecht en spatte uiteen.
Het koude spul spatte door heel de cabine heen.
Wonder boven wonder was ik helemaal droog.
De jongen lag krom van het lachen.
Ja… een goeie grap vind ik het wel, maar ik heb de hele avond, bij elke
halte gekeken of er iemand met een sneeuwbal stond.
Heel veel groetjes en tot de volgende keer!
Gerben |
|
