|
Jaapieooo!!!
Een zonnig
ritje was het. Mijn eerste ritje van deze dienst.
Rijdend door een mooi plattelands landschap.
Dorpje na dorpje zag er fantastisch uit in het mooie voorzomers zonnetje.
Zeker toen ik in een dorpje
kwam waar de doorgaande weg ietsje smaller werd.
De zonnestralen kwamen door de, aan beide zijde staande, bomen heen.
Een mooi gezicht was het! Wat een heerlijkheid.
Tot mijn aandacht er vanaf gerukt werd door de welbekende Jaap Kooiman.
Hij kwam de plaatselijke bakkerij uitzetten en stoof de stoep over naar zijn
auto.
Net voor hij de weg op wilde komen kwam ik eraan.
Gerard Cox (beter bekend als Jaap Kooiman) moest zich schrap zetten. Tussen de
auto’s staand week hij uit voor mijn langs komende spiegel.
Mja… Hij zal er tegenaan zijn gekomen…
Dan had hij de eerstvolgende TV uitzending met een verband om zijn hoofd hebben
gezeten…
Wat voor verhaal zou dat geworden zijn…
Ach… het is een afdwaling van
mijn gedachten die het verhaal erger maakte dan het was.
Gerard zwaaide olijk naar me en verdween met auto in de vlakte van het
overweldigend plattelands gezicht.
Boterhammen.
Even geleden
(nog in Connexxion-tijd) reed ik met mijn Berkhof door de Hoeksche Waard tot er
een vader met zijn zoontje instapte. Het zoontje was blijkbaar bezeten van
bussen want na het instijgen ging hij helemaal uit zijn dak. Hij zou en moest op
het eerste plekje zitten.
Zijn vader ging achter de jongen in de vierzitter zitten, en ze raakte aan de
babbel over van alles en nog wat.
Uit het niets kwam het dat de jongen enthousiast riep dat hij ook buschauffeur
wilde worden.
Zijn vader zei daarop dat ie dan nog heel veel boterhammen moest eten.
Of het zo zou moeten zijn stak ik net op dat moment mijn welverdiende boterham
met kaas in mijn mond, waarop de jongen zich direct naar mij wendde en zei:
Waarom eet jij nog boterhammen?! Jij bent toch al buschauffeur!?
Ehh… jah… daar zit je dan…
Het eerste antwoord schoot mij te binnen toen ik mijn hap doorslikte en een
beetje bekomen was van de onverwachte vraag, en antwoordde: Ja, maar ik wil
chauffeur worden op een hele lange bus!
Het bleek de jongen wel te bevallen en liet het er bij zitten.
De rest van de rit heb ik zowat alle knopjes en lampjes op het dashboard uit
moeten leggen want hij vroeg me de oren van het hoofd.
Dus, meneer de vestigingsmanager… U weet het… Er komt weer een aanstaand
buschauffeur aan die al enigszins op de hoogte is van wat een bus is… |
