|
|
Nog geen greintje verlichting!
Jah, daar ga je dan, met je busje op een zaterdag avond richting Dordrecht.
Op Dordt aangekomen, met joelende jongelui die er het nachtleven gaan verkennen,
gaat je achterdeur niet meer open. Wat krijg je dan?! Het ultieme minuutje om
verwensingen naar je toe geworpen te krijgen, of… (en zo was het bij mij) leuke
reacties!
‘Hej Chauf! ‘K zou h’m maar effe nakijkuh voor ie verder gaat…’
En zo deed ik.. Na een totale reset deed mijn Berkhofje het weer, en kon ik mijn
dienst weer vervolgen. Ook al was mijn pauze naar de knoppen door het gehele
incident maakte me dit toch dat ik wel wat trots voelde. Ik had het toch maar
even gefikst…
En zo kwam ik, op mijn volgende rit, weer bij Dordrecht.
Met een drietal passagiers reed ik over de Krommedijk. Net voor de spoorweg
overgang kwam ik met een schok tot stilstand. Precies voor het verkeerslicht met
de Crayensteynstraat.
Hmmm… en toen… Ik dacht dat het wat vroeg inkomende halterem was (wat bij de
laatste nieuwere Berkhofs normaal is dat deze automatisch inkomt als je al even
staat), maar dit was helaas niet het geval.
Het verkeerslicht ging op groen, ik gaf gas, maar wat ik ook probeerde… geen
beweging te krijgen in mijn busje. Ach.. even resetten dacht ik. Deed ik vorig
ritje ook en dat werkte…
Zo gezegd zo gedaan. Intussen had ik de Centrale al aan de lijn. Deze gaf mij
nog wat meer instructie.
‘Helemaal de bus uitzetten’ zei hij. En zo deed ik ook. De Hoofdschakelaar uit,
en wachten op het goede moment om te resetten. Maar dat moment kwam niet… En
nadat ik weer wat licht wilde maken voor mijn passagiers kwam hier ook niet veel
meer van…
Ja, en dan komt het gehele circus op gang. Het was toen Oranje net een potje
vriendschappelijk gespeeld had. De gevarendriehoek die ik achter mijn bus neer
had gezet moest ik bewaken met mijn leven.
Voorbijgangers zagen het ding: ‘Hé! Dat ding is oranje!!!’ en daar ging er weer
één mee aan de haal…
Na enige tijd kwam TSN eraan en al gauw sjokte ik met mijn busje naar de garage.
Toch al een 2 ½ uur gestaan, zonder een greintje verlichting. Ach… Zo maak je
eens wat mee.
Maar was hierdoor wel wat aan de late kant om mijn laatste ritje aan te vangen.
Een goede collega heeft dat ritje van me overgenomen… Wat heb ik toch weer een
mazzel! |
|
|
