Late dienst is altijd een feest in de zomer.
Of heel druk, of heel stil.
Deze avond had ik het heel rustig.
Ik had 1 passagier, en wel een bekende die in dezelfde hobby is geïnteresseerd, namelijk bussen.

We reden op een rustig tempo de lijn 130 van Rotterdam Zuidplein naar Dirksland.
Dat we zo ver niet zouden komen wisten we toen nog niet.
Afin, te Middelharnis (nog steeds geen drol in mijn bus) kwam ik een bord tegen van de Grand Prix te Middelharnis. Het klinkt heel wat, maar is nog lang geen Remouchamps.
Normaal rijden we dus een bekende omleiding, zo ook nu.
Na dorpsstraat, Samaritaan, Gemeentehuis, hup… rechtsaf de Doetinchemsestraat in… even blokkie maken en dan de langeweg op.  Zo dacht ik de Oudelandsedijk verder mijn eigen route te volgen naar Dirksland. Maar net voor de vervangende halte (Waar ie dus zou moeten staan) stonden nu grote hekken en kon er dus beslist niet door. Mja… Daar sta je dan… Met je kop in de bagger!!!

Zo heel erg uit mijn broekzak ken ik Middelharnis nu ook weer niet, dus ik de verkeersleiding maar gebeld en vroeg of hun een alternatief wisten. Na wat gepuzzel wisten ze waar ik precies stond en mocht ik het Kortewegje in. Zo gezegd, zo gedaan… Ik gooide het stuur om en vervolgde mijn route (dacht ik)…. Maar niets bleek minder waar…
Het werd alsmaar smaller en smaller. Op een gegeven moment kom ik op een kruispunt met aan vier zijden een paaltje. Daar kon ik alleen maar rechtdoor rijden, en dat deed ik dan ook maar…
De volgende was een T kruising (Voor de bekenden onder ons: Zuidelijke Achterweg – Dorpsweg) stonden óók paaltjes en na een paar keer goed slikken begon ik te draaien.
Maar wat ik al vermoedde; ik kon de draai niet maken… Daar sta je dan weer, en in m’n uppie achteruit rijden was geen optie… Toen toch maar de hulptroepen ingeschakeld.

“We zijn er over 5 minuten” werd me verteld. Maar die 5 minuten werden al gauw 45 minuten.
Ik had trouwens wel veel bekijks. De hele straat liep uit. Een bus hadden ze in hun straat nog nooit gezien… Lochisch.. je zou je klem rijden (ahum). Snel had ik mijn richtingfilm veranderd in ‘Gereserveerd’, of ik daar moest wezen vanwege een feestje ofzow…

Haha… als ik er aan denk…
Nadat de hulptroepen waren gearriveerd was de verlossing nabij. Na 10 minuten hard stuurwerk en het zweet in mijn bilnaad kon ik mijn weg vervolgen. Ach… naar Dirksland hoefde ik niet meer… De volgende rit was verzopen, maar toch een machtig leuke avond gehad…

Geheel onbekend en anoniem is dit gevalletje niet gebleven… Tot in Heerenveen (waar onze Verkeersleiding zit en de Klantenservice) was het verhaal te horen…  Leuk hoor…

Tot overmaat van ramp reed ik nog in Oud-Beijerland verkeerd… Zo’n avond heb je éénmaal in een decennia, maar deze keer had ik hem!

Filmpje hiervan te vinden op: http://www.busvervoer-hwgo.nl/DSCF0572.AVI