In 1936 kocht de firma Cupido een ander type bus dan zij voorheen had aangeschaft, namelijk een trambus. Het was een Beers, die het type Tramcoach noemde. Op Terschelling was de wagen onder twee namen bekend. Binnen het bedrijf noemde men deze autobus vaak de Tram, maar het publiek had het dikwijls over de Snijkoek. Dat laatste is niet zo verwonderlijk als je naar de uiterlijke vorm van de bus kijkt.

Toen de wagen op Terschelling kwam, was hij 3 jaar oud. Ten tijde van het schrijven van mijn boekje Als de witte vlag waait, was nog onduidelijk waar de bus oorspronkelijk vandaan kwam. Samen met wijlen Simon de Raadt heb ik gezocht en volgens hem leek de wagen erg veel op één van de DSM/EDS-bussen uit Drenthe. Maar helemaal zeker was hij niet. Jaren later schreef hij mij de werkelijke herkomst te hebben achterhaald. Hij was afkomstig uit Hilversum waar hij onder parknummer 22 bij de MOGH (Motor Omnibusdienst Gemeente Hilversum) had gereden. Dit gegeven werd mij later nog bevestigd door buskenner Van Schenk Brill, die mij meer gegevens over Cupido aanreikte. Hij had namelijk veel gegevens van de RVI uitgeplozen. Zo zou het parknummer van de Beers bij Cupido niet 4, maar 5 zijn geweest. Ook de Ford 8 zou bij de RVI als 3 bekend staan en de Ford-Ypma als 4.

De Ford 8 staat toch op foto's met een 8 erop. De Ford-Ypma heb ik nooit kunnen achterhalen en wat betreft de Beers: in de Cupido archieven vond ik daarover tegenstrijdige gegevens. Misschien hanteerde men eerst nummer 5, maar dat parknummer was na WO-2 bestemd voor een ander bus en toen kwam de Beers als 4 voor in de boeken. Bij navraag wist niemand iets over omnummeren. En zoals ik als eens eerder opgemerkte: bij Cupido leefde de parknummers nauwelijks, dat was opgelegd door de overheid.

Over de Beers zelf zijn veel verhalen bekend, de meeste daarvan heb ik beschreven in mijn boekje. Dat is helaas voor de geïnteresseerde liefhebber al jaren uitverkocht. Daarom herhaal ik enkele belangrijke feiten: de wagen voldeed prima en overleefde WO-2 dankzij het feit dat Cupido de wagen opzettelijk onklaar had gemaakt. Dat was onder het mom dat een belangrijk onderdeel defect was geraakt en door de oorlog niet meer te verkrijgen was. Direct na WO-2 haalde Cupido het betreffende onderdeel kant en klaar uit de schuilplaats en reed direct na de Bevrijding met de bus rond, vreemd nagekeken door nog aanwezige Duitsers op het eiland. Rond 1947 heeft de bus een flinke revisie ondergaan en kon er weer jaren tegen. Circa 1953 kreeg de wagen zelfs nog de nieuwe Cupido kleuren en embleem. In 1955 werd de wagen deels in Terschellinger kleuren en deels in nationale kleuren gestoken en reed zo mee in de optocht op 5 mei ter viering van 10 jaar Bevrijding. Daarna werd de Beers verkocht aan een aannemer die de wagen als keet op de Afsluitdijk gebruikte. Daarna raakte hij uit beeld.

met vriendelijke groeten,
Wim Vink