|

Thailand
Ieder buschauffeur maakt elke dag wel eens wat mee, zo
ontmoette ik op 20 mei 2006. in de Interliner Adrie de Zwart. Adrie vaart
al jarenlang op de grote vaart en woont al sinds 16 jaar in Thailand.
Hij was nu in Nederland om o.a. zijn moeder te bezoeken. We kwamen in
gesprek, en ik mag zeggen het was wel een heel bijzonder gesprek. Ik ben
inmiddels heel wat te weten gekomen over het mooie Thailand.
Adrie is daar getrouwd in Thailand en heeft een zoontje aldaar. We
hebben tijdens de rit wat gegevens uitgewisseld en hij zou mij wat
foto's sturen van Thaise Bussen, die je hieronder kunt bekijken.
Adrie schreef mij o.a. het volgende over deze bussen:
Wegen hier zijn wel aardig, echte snelwegen heb je
maar weinig, wel veel autowegen en met het verkeer hier is 120 km per
uur wel het maximum (je gaat door dorpjes, overal loslopende honden,
overstekende omaatjes, slingerende kinderen op de fiets, je kent het
wel). Bij de steden worden het wel meerbaanswegen maar het is ook veel
slingeren door de bergen. Zie de foto's die ik meestuur als attachment.
Vanmorgen moest ik 2 schoonzussen op de bus zetten. Treinen lopen hier
in Thailand alleen oost-west en noord-zuid door Bangkok, de rest van het
land moet het met bussen doen en dat zijn er dan gigantisch veel. Geen
staatsvervoer maar allemaal eigen bedrijven die ieder hun eigen
kleurenschema eropna houden. En, hoe verder de reis, hoe comfortabeler
de bus is. Ik heb dus wat foto's op het busstation gemaakt, de prijs
voor de rit van mijn schoonzussen (Chiang Mai – Chiang Rai en is 180 km)
was 132 Baht, komt overeen met 2,75 euro.



Op 28 juni schreef Adrie het volgende:
Even over de trein hier. Ze zijn hier in Thailand zo'n
100 jaar geleden gaan treinen. Afgezien van de treinstellen is er in die
100 jaar niets veranderd, achter de dieselelectrische locomotief meteen
de postwagen en in Bangkok en Chiang Mai wordt de post in stokoude
Victoriaanse postkisten ingeladen. Het Station in Bangkok (Hua Lampong)
lijkt heel erg op Hollands Spoor in Den Haag. Traject is nog smalspoor
dus erg hard gaat het niet, max 90 km/u. Vanuit Bangkok tot Uttaradit
(500 km) is het vlak en dan haalt de trein dat wel maar tussen Uttaradit
en Chiang Mai (250 km) heb je bergen en dat duurt net zo lang. Totale
reisduur zo'n 14 uur voor 750 km. Komt ook omdat het enkelspoor is zodat
je soms op een station moet wachten tot de tegenligger voorbij is. Langs
het hele traject lopen telegraafdraden en ik heb wel eens op een station
rondgekeken hier en je hoort in het wisselhuisje steeds de bel overgaan
(een signaal van een ander station komt door). Aan het begin van het
perron hangt een tas aan een uitstekende haak, die pakt de conducteur op
bij voorbijrijden en aan het eind van het perron hangt hij zelf een tas
aan zo'n haak, hebben ze toch contact met doorgaande treinen. En, omdat
het smalspoor is kunnen de wagons ook niet zo breed worden dus er zijn
maar 2 stoelen per coupe, je zit dus wel breed.
Maar je hart gaat toch uit naar bussen denk ik, daarom wat foto's
hierover. Foto's van het busstation in Chiang Rai, een Thaise abri het
Blauwe Bussen Kerkhof. En ook nog een foto van mezelf met Pieter voor de
deur.


Op 10 juli schreef Adrie het volgende weer:
Ik heb nog wat foto's van de treinen, zal ik als
attachments bijsluiten, was ik vorige keer vergeten. Nou ja vergeten, ik
heb twee
huizen hier, een in de stad (Chiang Mai) en een op het platteland (in
het dorpje Tumnua in de provincie Chiang Rai, zoals je wel zal
vermoeden betekent Chiang "stad' in Noord-Thais, zo heb je Chiang Kham,
Chiang Saen, Chiang Kiang en nog veel meer. Chiang Mai betekent Nieuwe
Stad (bestaat al sinds 1296) en heet zo nadat koning Meng Rai eerst
Chiang Rai (genaamd naar hem zelf) gesticht had (1260) als hoofdstad en
daarna de hoofdstad verplaatste naar Chiang Mai). En ik was laatst in
mijn huis in Tumnua, tussen de rijstvelden in de vlakte tussen bergen en
daar heb ik wel een computer maar geen internet. En die computer heeft
geen USB aansluiting. Dus ik kon alleen foto's versturen die ik onderweg
kon nemen. (text kon op een floppy). Om de boel te versturen moet ik
naar de provinciehoofdstad voor een internetcafé (wees niet bang dat ik
alleen voor jou daarheen moest, ook voor normale boodschappen moet ik
daar zijn). Dus nu wat meer foto's. (even ter info: ik heb wel een
normaal huis met airconditioning, magnetron, douche + bad enz. Dat je
niet denkt dat ik
daar in een bamboehut woon).
Volgende week moet ik weer gaan varen, kan ik dus alleen textberichten
versturen dus het zal een tijdje stil zijn van mijn kant wat foto's
betreft. Ik moet in Newark (Verenigde Staten) opstappen en het schip
(Maersk Nara) vaart tussen de VS en Brazilie. VS is niet zo denderend
maar Zuid Amerika is FEESTEN! Maar daar zal ik je tezijnertijds nog wel
over berichten. En als je geïnteresseerd bent kan ik daar bussen en
treinen fotograferen en die na de reis naar je emailen.
Leuk dat artikel over TukTuks in Nederland. Snap best
wel dat het een en ander verbeterd moet worden om aan de Nederlandse
eisen te voldoen, ze hebben die dingen hier in Chiang Rai jaren weten te
weren vanwege de herrie en de uitlaatgassen en vooral het rijgedrag (ze
schieten overal zo tussendoor) maar nu zijn ze algemeen in heel
Thailand. Zal ook nog wel een rollbar in moeten, denk ik zo.
Vorige week is mijn nieuwe auto gekomen. Een Toyota Hilux Vigo
Prerunner. Zal je wel niets zeggen maar het is een pick-up truck en
mijn vrouw wilde de grootste die er is. Ik heb nu dus een soort auto
waar ik niet overheen kan kijken en ik kan zo aan de monstercar races
meedoen. 3 liter dieselmotor, grote banden en wel even wennen om met
zo'n groot ding door de stad te rijden. Zie ook de foto.
Volgens Thais gebruik is mijn vrouw eerst naar een waarzegger gegaan en
die heeft het tijdstip bepaald wanneer we weg mochten rijden. Hij heeft
dus nog een week bij de dealer voor de deur gestaan en afgelopen vrijdag
was het om 12.09 dan zover. Ze is meteen naar een monnik in een tempel
gegaan en die heeft magische symbolen op de hemel gekliederd zodat onze
auto nu ook door Boeddha gezegend is. Zie foto.
Dan ben ik ook nog mee geweest met de bus van Thoeng naar Chiang Rai (50
km) en heb daar 4 foto's gemaakt voor je. Als je de tankfoto
inzoemt zie je literprijs voor diesel en die is 28 baht/liter, komt
overeen met 50/55 eurocent per liter. Kun je je tank nog wel voor vol
laten gooien.
Dat was het dan wel weer, groeten en het beste van A3 uit Thailand.





Ik kreeg op 27 augustus 2006 de volgende reactie binnen
van Hans Blok:
Ik woon zelf ook reeds bijna 8 jaar in Thailand, sinds
enkele jaren gepensioneerd. Maar ik kwam sinds 1984 tenminste eenmaal
per jaar
terug in dit fijne land. Woon ruim 1.000 km verwijderd van Adrie
de Zwart en kan in vrijwel geheel onderschrijven hetgeen is gesteld. Ik
woon met echtgenote in de oostelijke grensstreek van NoordOost Thailand
( Esan - spreek uit iesaan ) geheten. Het dichtstbijzijnde
spoorwegstation voor ons is Warin Chamrap, een plaats grenzend aan Ubon
Ratchathani, zo'n 160 km. van hier. Wij wonen ongeveer 60 kilometer van
de Mekong, de grensrivier met Laos, temidden van gehuchten en landerijen
met voornamelijk rijstcultuur.
Overal in Thailand is een voortreffelijk langeafstands-busnet. Zo
ook hier. Vrijwel iedereen reist grotere afstanden met de ( hier
bekende
blauw-witte ) bussen in de nacht. Men stapt 's-avonds in op de
plaats van vertrek, en arriveert de volgende ochtend op de plaats van
bestemming. Het gaat dan om afstanden van gemiddeld 500 tot
900 kilometer. De bussen hebben een toilet, TV, radio en versnaperingen
aan boord. Op iedere bus zitten 2 personen van de
betreffende busmaatschappij (het is allemaal privé en geen directe of
indirecte
overheid zoals in Nederland). Van die 2 bestuurt 1 de bus en de
2e bedient de reizigers en is stand-by als eventuele 2e chauffeur.
Diezelfde bus rijdt meestal de volgende dag in de avond weer terug met
dezelfde chauffeur. Bij sommige routes wordt echter ook overdag, door
een 2e ploeg, gereden. De bus rijdt dan de volgende ochtend weer terug
na een stop van enkele uren.
Groetend
Hans Blok
Adri schreef op 6 januari 2007 het volgende:
Hier ben ik dan weer na een half jaar weggeweest te zijn. Ik heb 5
maanden gevaren en de maand december had ik zowel mijn moeder (uit
Nederland) als mijn zus+ zwager+nicht over (uit Maleisië) Die vijf
maanden heb ik gevaren tussen havens in Brazilië en de Verenigde Staten.
Ik heb wat foto's van stadsbussen in Salvador (Br.), Ik heb weinig tijd
gehad om de wal op te gaan maar ik weet van vroeger dat je achterin de
bus in stapt en dan door een tourniquet moet na betaald te hebben. Maar
ik heb ook gezien dat er zwartrijders zijn die gaan niet door het
tourniquet en stappen later gewoon via de ingang uit. (let op: de
normale uitgang is dus bij de chauffeur).
Ik ben in Newark (VS) aan boord gestapt maar het schip was een dag te
laat en daarom had ik een dag voor mijzelf. Ik ben met de trein (nee,
geen Amtrack) van Newark naar Manhattan gegaan. Als bijlagen een foto
van mij in de trein. De coupé heeft 3- en 2-zitsbanken (ik zit op een
3-zitsbank) en let op de twee kaartjes die op de leuning zitten. Je
koopt een kaartje op het station (in een automaat) en die geef je af aan
de controleur in de trein. Die stopt dan een ander kaartje in een
speciaal riempje op je rugleuning zodat hij kan zien dat hij je kaartje
al ingenomen heeft. Maar een paar stations later haalt hij het weer weg;
hij moet dan toch onthouden dat hij jou al gehad heeft. Ik snapte het
systeem niet helemaal.
Ik ben ook met de subway weggeweest (zie foto). Ik ben niet met een bus
weggeweest, ik schrok me wel rot toen ik langs een geparkeerde bus liep
en die werd gestart. Ging niet met een electrische startmotor maar
eentje op lucht. (doen we aan boord ook met lucht maar dan draag je wel
gehoorsbescherming).
Leuk dat je dat artikel over Thaise bussen doorgestuurd hebt. Ik woon
zo'n 800 km bij Hans Blok vandaan dus even langswippen is er ook niet
bij.
Rond de kerst met mijn moeder door Thailand gezworven. Vanaf 28 december
was er overal politiecontrole vanwege de feestdagen hier.
Kerstfeest vieren ze niet (mensen zijn boeddhist hier; wel decoraties in
de grote winkels) maar gewone arbeiders krijgen vakantie van 28
december tot 3 januari. Met grote ongelukken tot gevolg. Ik passeerde
een kleine kettingbotsing waar een bus over een personenauto gereden
was. Omdat het eerst file was en na het ongeluk niet meer moesten we van
de politie doorrijden, ik kon dus helaas niet stoppen om er een foto van
te maken. Die vakantie had ook tot gevolg dat de tolwegen rond Bangkok
gratis waren geworden: de tolbeambten waren op vakantie!
Dat was het dan weer deze keer, volgende keer weer foto's van bussen
hier in Thailand. Ik heb je eens foto's van thaise bussen getuurd. De
busmaatschappij in het noorden hier rijdt met groene bussen heet daarom
heel "origineel" Green Bus Company. Kijk eens op hun website
http://www.greenbusthailand.com/chaipattana/webfile/service/index.jsp
voor foto's van al hun bussen (het is wel thais dus lezen is er niet
bij; de nummers bij de foto's geven het aantal stoelen aan).
Tot zover dan,
Adri

Update 23 april 2011:
Ik zag dat je nog steeds druk bezig bent met de
bussenwebsite.
Ik ben foto's van vroeger aan het digitaliseren en kwam een aantal bus-
en tramfoto's tegen die ik vroeger gemaakt heb.
Ik heb er geen verhaal bij of andere info, ik heb er foto's van gemaakt
omdat het wat anders was. Opvallend is dat er:
1) veel bussen rood/wit zijn
2) ik vrijwel geen busfotos heb uit Japan, Korea, China, Taiwan terwijl
ik daar heel erg vaak ben geweest. Soms zie je een stukje bus
in een hoekje of in de verte, er waren blijkbaar andere interessantere
onderwerpen te zien in die landen.
Ik heb sluit 19 foto's voor je bij, ik heb er nog meer als je
geïnteresseerd bent in andere maar die moeten eerst nog
gedigitaliseerd worden.
Groeten van Adri vanuit Thailand.
                  
18 augustus 2011:
Bussen in het Buitenland
Ik ben nu onderweg van Nieuw Zeeland naar Maleisië. We zijn door het
Grote Barriere Rif gevaren. Best wel mooi, al die koraaleilandjes waar
ik mijzelf na mijn pensionering de hele dag op een luie stoel met een
lekker koud biertje in mijn hand zie zitten. Al zal de
electriciteitsvoorziening voor de ijskast wat problematisch zijn, dus ik
blijf wel in Thailand.
Maar jij wil natuurlijk bussen zien, geen koraaleilanden (zonder
bushaltes).
Ik heb in Auckland, Nieuw Zeeland een bus gefotografeerd en ik weet niet
of het onder jouw categorie van bussen valt, maar in Auckland is de
White Lady een begrip. Het is een grote hamburgerkraam die iedere dag
daar neergezet wordt. Na sluitingstijd van de kroegen (was vroeger 10
uur) rijden ze hem iedere dag met het tractortje weg.
Geen idee voor jou: oude bus kopen en hamburgerkraam beginnen? Kan je zo
inspelen op die feesten die in de weilanden gegeven worden.
Ik heb op Flickr foto’s gezet voor mijn familie in Nederland. Daar zit
ook een serie bij van een busreis naar Bangkok en weer terug.
Ik moest een nieuw paspoort hebben en dat kan alleen op de ambassade in
Bangkok (zoals je ziet, er zitten ook nadelen aan wonen in het
buitenland). Ben met de nachtbus van Chiang Mai naar Bangkok gegaan.
Tot mijn verbazing stopte de bus daar niet op het Mochit busstation
(waar honderden bussen aankomen en vertrekken) maar bij het kantoor van
de busmaatschappij zelf (wel in de buurt van het busstation). Daar was
grote wachtruimte, koffiehoek, restaurant, toiletten en wasgelegenheid
(zodat ik me ook kon verfrissen en scheren en respectabel op de
ambassade kon verschijnen), draadloos internet (is nog heel speciaal in
Thailand). De terugreis heb ik ook vandaar gedaan dus toen ik om 9 uur
klaar was bij de ambassade heb ik even door Bangkok gelopen, had het
gauw gezien en was om 12 uur weer bij het kantoor van Sombat Tour en heb
daar vertoefd tot de bus naar Chiang
Mai vertrok om 7 uur in de avond.
Halverwege de rit is er een stop en je kan er dan wat eten. De bus wordt
dan getankt en ik zag voor het eerst dat de vuldop aan de
voorkant zit, onder de voorruit, terwijl de motoren (één voor het rijden
en één voor de airconditioning) helemaal achterin zitten. Komt
jou wel bekend voor?
Ik zal de foto’s als aanhangsels versturen.
Hier aan boord hebben we tegenwoordig internet maar het gaat via de
satelliet en is heel erg traag. Ik zal het daarom in stukjes
versturen, dat gaat beter dan een hele grote berg ineens.
Mijn naam op Flickr is A3thesailorman, staan foto’s van het varen op,
van taferelen thuis en een hoop lesmateriaal van Pieter op school (hij
is nu 5).
Kijk maar eens als je geïnteresseerd bent.
Ik hoop dat alles goed met je gaat, ik heb geen idee wanneer ik weer in
Nederland kom dus voorlopig nog alleen kontakt via email.
Groeten en het beste,
A3

|