Thailand

Ieder buschauffeur maakt elke dag wel eens wat mee, zo ontmoette ik op 20 mei 2006. in de Interliner Adrie de Zwart. Adrie vaart al jarenlang op de grote vaart en woont al sinds 16 jaar in Thailand. Hij was nu in Nederland om o.a. zijn moeder te bezoeken. We kwamen in gesprek, en ik mag zeggen het was wel een heel bijzonder gesprek. Ik ben inmiddels heel wat te weten gekomen over het mooie Thailand.
Adrie is daar getrouwd in Thailand en heeft een zoontje aldaar. We hebben tijdens de rit wat gegevens uitgewisseld en hij zou mij wat foto's sturen van Thaise Bussen, die je hieronder kunt bekijken.

Adrie schreef mij o.a. het volgende over deze bussen:

 

Wegen hier zijn wel aardig, echte snelwegen heb je maar weinig, wel veel autowegen en met het verkeer hier is 120 km per uur wel het maximum (je gaat door dorpjes, overal loslopende honden, overstekende omaatjes, slingerende kinderen op de fiets, je kent het wel). Bij de steden worden het wel meerbaanswegen maar het is ook veel slingeren door de bergen. Zie de foto's die ik meestuur als attachment.

 Vanmorgen moest ik 2 schoonzussen op de bus zetten. Treinen lopen hier in Thailand alleen oost-west en noord-zuid door Bangkok, de rest van het land moet het met bussen doen en dat zijn er dan gigantisch veel. Geen staatsvervoer maar allemaal eigen bedrijven die ieder hun eigen kleurenschema eropna houden. En, hoe verder de reis, hoe comfortabeler de bus is. Ik heb dus wat foto's op het busstation gemaakt, de prijs voor de rit van mijn schoonzussen (Chiang Mai – Chiang Rai en is 180 km) was 132 Baht, komt overeen met 2,75 euro.


Op 28 juni schreef Adrie het volgende:

 

Even over de trein hier. Ze zijn hier in Thailand zo'n 100 jaar geleden gaan treinen. Afgezien van de treinstellen is er in die 100 jaar niets veranderd, achter de dieselelectrische locomotief meteen de postwagen en in Bangkok en Chiang Mai wordt de post in stokoude Victoriaanse postkisten ingeladen. Het Station in Bangkok (Hua Lampong) lijkt heel erg op Hollands Spoor in Den Haag. Traject is nog smalspoor dus erg hard gaat het niet, max 90 km/u. Vanuit Bangkok tot Uttaradit (500 km) is het vlak en dan haalt de trein dat wel maar tussen Uttaradit en Chiang Mai (250 km) heb je bergen en dat duurt net zo lang. Totale reisduur zo'n 14 uur voor 750 km. Komt ook omdat het enkelspoor is zodat je soms op een station moet wachten tot de tegenligger voorbij is. Langs het hele traject lopen telegraafdraden en ik heb wel eens op een station rondgekeken hier en je hoort in het wisselhuisje steeds de bel overgaan (een signaal van een ander station komt door). Aan het begin van het perron hangt een tas aan een uitstekende haak, die pakt de conducteur op bij voorbijrijden en aan het eind van het perron hangt hij zelf een tas aan zo'n haak, hebben ze toch contact met doorgaande treinen. En, omdat het smalspoor is kunnen de wagons ook niet zo breed worden dus er zijn maar 2 stoelen per coupe, je zit dus wel breed.

Maar je hart gaat toch uit naar bussen denk ik, daarom wat foto's hierover. Foto's van het busstation in Chiang Rai, een Thaise abri het Blauwe Bussen Kerkhof. En ook nog een foto van mezelf met Pieter voor de deur.


 

Op 10 juli schreef Adrie het volgende weer:

Ik heb nog wat foto's van de treinen, zal ik als attachments bijsluiten, was ik vorige keer vergeten. Nou ja vergeten, ik heb twee
huizen hier, een in de stad (Chiang Mai) en een op het platteland (in het dorpje Tumnua in de provincie Chiang Rai, zoals je wel zal
vermoeden betekent Chiang "stad' in Noord-Thais, zo heb je Chiang Kham, Chiang Saen, Chiang Kiang en nog veel meer. Chiang Mai betekent Nieuwe Stad (bestaat al sinds 1296) en heet zo nadat koning Meng Rai eerst Chiang Rai (genaamd naar hem zelf) gesticht had (1260) als hoofdstad en daarna de hoofdstad verplaatste naar Chiang Mai). En ik was laatst in mijn huis in Tumnua, tussen de rijstvelden in de vlakte tussen bergen en daar heb ik wel een computer maar geen internet. En die computer heeft geen USB aansluiting. Dus ik kon alleen foto's versturen die ik onderweg kon nemen. (text kon op een floppy). Om de boel te versturen moet ik naar de provinciehoofdstad voor een internetcafé (wees niet bang dat ik alleen voor jou daarheen moest, ook voor normale boodschappen moet ik daar zijn). Dus nu wat meer foto's. (even ter info: ik heb wel een normaal huis met airconditioning, magnetron, douche + bad enz. Dat je niet denkt dat ik
daar in een bamboehut woon).

Volgende week moet ik weer gaan varen, kan ik dus alleen textberichten versturen dus het zal een tijdje stil zijn van mijn kant wat foto's
betreft. Ik moet in Newark (Verenigde Staten) opstappen en het schip (Maersk Nara) vaart tussen de VS en Brazilie. VS is niet zo denderend maar Zuid Amerika is FEESTEN! Maar daar zal ik je tezijnertijds nog wel over berichten. En als je geïnteresseerd bent kan ik daar bussen en treinen fotograferen en die na de reis naar je emailen.

Leuk dat artikel over TukTuks in Nederland. Snap best wel dat het een en ander verbeterd moet worden om aan de Nederlandse eisen te voldoen, ze hebben die dingen hier in Chiang Rai jaren weten te weren vanwege de herrie en de uitlaatgassen en vooral het rijgedrag (ze schieten overal zo tussendoor) maar nu zijn ze algemeen in heel Thailand. Zal ook nog wel een rollbar in moeten, denk ik zo.

Vorige week is mijn nieuwe auto gekomen. Een Toyota Hilux Vigo Prerunner. Zal je wel niets zeggen maar het is een pick-up truck en
mijn vrouw wilde de grootste die er is. Ik heb nu dus een soort auto waar ik niet overheen kan kijken en ik kan zo aan de monstercar races meedoen. 3 liter dieselmotor, grote banden en wel even wennen om met zo'n groot ding door de stad te rijden. Zie ook de foto.
Volgens Thais gebruik is mijn vrouw eerst naar een waarzegger gegaan en die heeft het tijdstip bepaald wanneer we weg mochten rijden. Hij heeft dus nog een week bij de dealer voor de deur gestaan en afgelopen vrijdag was het om 12.09 dan zover. Ze is meteen naar een monnik in een tempel gegaan en die heeft magische symbolen op de hemel gekliederd zodat onze auto nu ook door Boeddha gezegend is. Zie foto.

Dan ben ik ook nog mee geweest met de bus van Thoeng naar Chiang Rai (50 km) en heb daar 4 foto's gemaakt voor je. Als je de tankfoto
inzoemt zie je literprijs voor diesel en die is 28 baht/liter, komt overeen met 50/55 eurocent per liter. Kun je je tank nog wel voor vol
laten gooien.

Dat was het dan wel weer, groeten en het beste van A3 uit Thailand.


 

Ik kreeg op 27 augustus 2006 de volgende reactie binnen van Hans Blok:

Ik woon zelf ook reeds bijna 8 jaar in Thailand, sinds enkele jaren gepensioneerd. Maar ik kwam sinds 1984 tenminste eenmaal per jaar 
terug in dit fijne land. Woon ruim 1.000 km verwijderd van Adrie de Zwart en kan in vrijwel geheel onderschrijven hetgeen is gesteld. Ik woon met echtgenote in de oostelijke grensstreek van NoordOost Thailand ( Esan - spreek uit  iesaan ) geheten. Het dichtstbijzijnde spoorwegstation voor ons is Warin Chamrap, een plaats grenzend aan Ubon Ratchathani, zo'n 160 km. van hier. Wij wonen ongeveer 60 kilometer van de Mekong, de grensrivier met Laos, temidden van gehuchten en landerijen met voornamelijk rijstcultuur.

Overal in Thailand is een voortreffelijk langeafstands-busnet. Zo ook hier. Vrijwel iedereen reist grotere afstanden met de ( hier bekende 
blauw-witte ) bussen in de nacht. Men stapt 's-avonds in op de plaats van vertrek, en arriveert de volgende ochtend op de plaats van 
bestemming. Het gaat dan om afstanden van gemiddeld 500 tot 900 kilometer. De bussen hebben een toilet, TV, radio en versnaperingen 
aan boord. Op iedere bus zitten 2 personen van de betreffende busmaatschappij (het is allemaal privé en geen directe of indirecte 
overheid zoals in Nederland). Van die 2 bestuurt 1 de bus en de 2e bedient de reizigers en is stand-by als eventuele 2e chauffeur.

Diezelfde bus rijdt meestal de volgende dag in de avond weer terug met dezelfde chauffeur. Bij sommige routes wordt echter ook overdag, door een 2e ploeg, gereden. De bus rijdt dan de volgende ochtend weer terug na een stop van enkele uren.

Groetend

Hans Blok

Adri schreef op 6 januari 2007 het volgende:


Hier ben ik dan weer na een half jaar weggeweest te zijn. Ik heb 5 maanden gevaren en de maand december had ik zowel mijn moeder (uit
Nederland) als mijn zus+ zwager+nicht over (uit Maleisië) Die vijf maanden heb ik gevaren tussen havens in Brazilië en de Verenigde Staten. Ik heb wat foto's van stadsbussen in Salvador (Br.), Ik heb weinig tijd gehad om de wal op te gaan maar ik weet van vroeger dat je achterin de bus in stapt en dan door een tourniquet moet na betaald te hebben. Maar ik heb ook gezien dat er zwartrijders zijn die gaan niet door het tourniquet en stappen later gewoon via de ingang uit. (let op: de normale uitgang is dus bij de chauffeur).
 Ik ben in Newark (VS) aan boord gestapt maar het schip was een dag te laat en daarom had ik een dag voor mijzelf. Ik ben met de trein (nee, geen Amtrack) van Newark naar Manhattan gegaan. Als bijlagen een foto van mij in de trein. De coupé heeft 3- en 2-zitsbanken (ik zit op een 3-zitsbank) en let op de twee kaartjes die op de leuning zitten. Je koopt een kaartje op het station (in een automaat) en die geef je af aan de controleur in de trein. Die stopt dan een ander kaartje in een speciaal riempje op je rugleuning zodat hij kan zien dat hij je kaartje al ingenomen heeft. Maar een paar stations later haalt hij het weer weg; hij moet dan toch onthouden dat hij jou al gehad heeft. Ik snapte het systeem niet helemaal.
Ik ben ook met de subway weggeweest (zie foto). Ik ben niet met een bus weggeweest, ik schrok me wel rot toen ik langs een geparkeerde bus liep en die werd gestart. Ging niet met een electrische startmotor maar eentje op lucht. (doen we aan boord ook met lucht maar dan draag je wel gehoorsbescherming).

Leuk dat je dat artikel over Thaise bussen doorgestuurd hebt. Ik woon zo'n 800 km bij Hans Blok vandaan dus even langswippen is er ook niet bij.
Rond de kerst met mijn moeder door Thailand gezworven. Vanaf 28 december was er overal politiecontrole vanwege de feestdagen hier.
Kerstfeest vieren ze niet (mensen zijn boeddhist hier; wel decoraties in de grote winkels) maar gewone arbeiders krijgen vakantie van 28
december tot 3 januari. Met grote ongelukken tot gevolg. Ik passeerde een kleine kettingbotsing waar een bus over een personenauto gereden was. Omdat het eerst file was en na het ongeluk niet meer moesten we van de politie doorrijden, ik kon dus helaas niet stoppen om er een foto van te maken. Die vakantie had ook tot gevolg dat de tolwegen rond Bangkok gratis waren geworden: de tolbeambten waren op vakantie!
Dat was het dan weer deze keer, volgende keer weer foto's van bussen hier in Thailand. Ik heb je eens foto's van thaise bussen getuurd. De busmaatschappij in het noorden hier rijdt met groene bussen heet daarom heel "origineel" Green Bus Company. Kijk eens op hun website http://www.greenbusthailand.com/chaipattana/webfile/service/index.jsp  voor foto's van al hun bussen (het is wel thais dus lezen is er niet bij; de nummers bij de foto's geven het aantal stoelen aan).
Tot zover dan,
           Adri
 

Update 23 april 2011:

Ik zag dat je nog steeds druk bezig bent met de bussenwebsite.

Ik ben foto's van vroeger aan het digitaliseren en kwam een aantal bus- en tramfoto's tegen die ik vroeger gemaakt heb.
Ik heb er geen verhaal bij of andere info, ik heb er foto's van gemaakt omdat het wat anders was. Opvallend is dat er:
1) veel bussen rood/wit zijn
2) ik vrijwel geen busfotos heb uit Japan, Korea, China, Taiwan terwijl ik daar heel erg vaak ben geweest. Soms zie je een stukje bus
in een hoekje of in de verte, er waren blijkbaar andere interessantere onderwerpen te zien in die landen.

Ik heb sluit 19 foto's voor je bij, ik heb er nog meer als je geïnteresseerd bent in andere maar die moeten eerst nog
gedigitaliseerd worden.

Groeten van Adri vanuit Thailand.

 

18 augustus 2011:

Bussen in het Buitenland

Ik ben nu onderweg van Nieuw Zeeland naar Maleisië. We zijn door het Grote Barriere Rif gevaren. Best wel mooi, al die koraaleilandjes waar ik mijzelf na mijn pensionering de hele dag op een luie stoel met een lekker koud biertje in mijn hand zie zitten. Al zal de
electriciteitsvoorziening voor de ijskast wat problematisch zijn, dus ik blijf wel in Thailand.
Maar jij wil natuurlijk bussen zien, geen koraaleilanden (zonder bushaltes).
Ik heb in Auckland, Nieuw Zeeland een bus gefotografeerd en ik weet niet of het onder jouw categorie van bussen valt, maar in Auckland is de White Lady een begrip. Het is een grote hamburgerkraam die iedere dag daar neergezet wordt. Na sluitingstijd van de kroegen (was vroeger 10 uur) rijden ze hem iedere dag met het tractortje weg.
Geen idee voor jou: oude bus kopen en hamburgerkraam beginnen? Kan je zo inspelen op die feesten die in de weilanden gegeven worden.

Ik heb op Flickr foto’s gezet voor mijn familie in Nederland. Daar zit ook een serie bij van een busreis naar Bangkok en weer terug.
Ik moest een nieuw paspoort hebben en dat kan alleen op de ambassade in Bangkok (zoals je ziet, er zitten ook nadelen aan wonen in het buitenland). Ben met de nachtbus van Chiang Mai naar Bangkok gegaan.
Tot mijn verbazing stopte de bus daar niet op het Mochit busstation (waar honderden bussen aankomen en vertrekken) maar bij het kantoor van de busmaatschappij zelf (wel in de buurt van het busstation). Daar was grote wachtruimte, koffiehoek, restaurant, toiletten en wasgelegenheid (zodat ik me ook kon verfrissen en scheren en respectabel op de ambassade kon verschijnen), draadloos internet (is nog heel speciaal in Thailand). De terugreis heb ik ook vandaar gedaan dus toen ik om 9 uur klaar was bij de ambassade heb ik even door Bangkok gelopen, had het gauw gezien en was om 12 uur weer bij het kantoor van Sombat Tour en heb daar vertoefd tot de bus naar Chiang


Mai vertrok om 7 uur in de avond.
 

Halverwege de rit is er een stop en je kan er dan wat eten. De bus wordt dan getankt en ik zag voor het eerst dat de vuldop aan de
voorkant zit, onder de voorruit, terwijl de motoren (één voor het rijden en één voor de airconditioning) helemaal achterin zitten. Komt
jou wel bekend voor?
Ik zal de foto’s als aanhangsels versturen.
Hier aan boord hebben we tegenwoordig internet maar het gaat via de satelliet en is heel erg traag. Ik zal het daarom in stukjes
versturen, dat gaat beter dan een hele grote berg ineens.
Mijn naam op Flickr is A3thesailorman, staan foto’s van het varen op, van taferelen thuis en een hoop lesmateriaal van Pieter op school (hij is nu 5).
Kijk maar eens als je geïnteresseerd bent.

Ik hoop dat alles goed met je gaat, ik heb geen idee wanneer ik weer in Nederland kom dus voorlopig nog alleen kontakt via email.

Groeten en het beste,
A3
 

(c) OV in Boskoop - Alle rechten voorbehouden-Overname in gedrukte of digitale vorm zonder toestemming niet toegestaan